İnsanların çoğu farkında olsun ya da olmasın, gerçek mutluluğu aramaktadır. 

Özellikle günümüzde çevrenin, dizilerin, sosyal medyanın yanlış yönlendirmeleriyle evliliklerdeki beklentiler ve bakış açıları farklılaşmaktadır. Evli çiftler daha çok bireyselleşmekte, hep daha iyisini ve lüksünü istemekte ayrıca sürekli beğeni bekleme ve teşhir halinde olmaktadırlar. Bu durum, evli çiftleri evliliklerinde mutsuzlaştırmakta, akabinde mutluluk arayışları artmaktadır. 

Aslında sıkıntılar daha evlenmeden önce başlamaktadır. Evlilik düşünenler eş adayı tercih ederken, yakışıklı-güzel / zengin-gösterişli denilecek eş adayları aramaktadırlar. Böyle birini bulduklarında tanışma, söz ve nişan dönemlerindeki davranışlar, alınanlar, takılanlar elalem ne der, nasıl ballandırarak anlatabiliriz, sosyal medyada nasıl paylaşabiliriz niyetine bağlı olarak şekillenmektedir. 

Arkasından gelen düğün sürecinde de bu devam etmekte; gelinlik, hediyeler, takılar, davetiye, salon, tutulan daire, döşenen eşyalar vd. herşey başkalarına gösterilebilmek, övünülebilmek, sosyal medyada paylaşılabilmek kısaca gösteriş amaçlı tercih edilmektedir. 

Gösterişin bir üst sınırı olmadığı içinde, evlenen çiftlerin aklı hep kendilerinde daha üstte olanda olmakta ve o seviyede olmadıkları için gizli bir buruklukla evlilik hayatına başlamaktadırlar. 

Belkide bir on yıl altından kalkılamayacak masrafla ve buna rağmen tatmin olamama duygusuyla başlayan evlilikler, ilk cicim aylarında ve çocuk sahibi olmakla bir miktar mutlu devam etmekte, fakat çiftleri bir arada tutan hormanların 2-5 yıl içinde azalmasıyla, çiftler kendilerini mutsuz hissetmekte, bu hissi giderebilmek için bir çok yanlışa düşülebilmektedir. 

Ülke genelinde verdiğim Mutlu Evliliğin Sırları konferanslarımda, eş seçimi, tanışma-söz-nişan akabinde düğün dönemlerinde birbirini ve aslında ömür boyu sürecek evliliklerini yıpratmadan bu süreçler nasıl atlatılabilir, evlilik dönemi nasıl kavgasız, mutlu ve birbirine sevgi ve saygının bitmediği, ömür boyu devam eden mutlu bir dayanışmaya dönüştürülebilir konularında uzman görüşleri, yaşanmış örnekler eşliğinde yüzlerce formülü sizlerle paylaşıyorum.

Süleyman ÇAKMAK

instagram.com/suleymancakmak
twitter.com/suleymancakmak
facebook.com/ssuleymancakmak
youtube.com/suleymancakmak

 4,128 toplam ziyaretçi,  8 bugünkü ziyaretçi

Mutlu Evlilik yazısı ilk önce Süleyman Çakmak Kişisel Web Sitesi üzerinde ortaya çıktı.

Sosyal Medya ise; kullanıcıların kendi ürettikleri içeriği yayınladığı ve paylaştığı online bir ağdır. Sosyal medya teknoloji ile birlikte hayatımızda çok fazla yer almaya başlamıştır. 

Mahremiyet ise; yakın akrabalar arasındaki ebedi evlilik yasağı ile kişinin vücut, cinsellik, ev, duygu, düşünce ve davranışlarındaki özel, gizli, sır ve yasaklı alan demektir. 

Mahremiyet kültürlere göre farklıdır. Ancak İslam’a inandığını söyleyen kişi için ölçü “Yaratıcı”nın belirlediği sınır olmalıdır. 

Vücut mahremiyeti, kıyafet mahremiyeti gibi mahremiyet çeşitleri olsa da konumuz ailede mahremiyet olduğu için yazımıza bu konu üzerinden devam edilecektir. 

Ailenin temelini, sevgi, güven, merhamet, sadakat ve mahremiyet gibi değerler oluşturur. Bununla birlikte ailede mahremiyetin temeli evlilik öncesine de dayandığı unutulmamalıdır. Yani evlenecek çiftin evlilik tarihine kadar ki yaşamları ve ailelerinin yaşamları da aile de mahremiyet kapsamındadır. 

Bu sebeple mahremiyet kavramına önem verdiğini söyleyen bir kişi, önce kendisinin sonrasında ise eş adayının hayatını bu gözle incelemeli, eş tercihini bu bakış açısıyla yapmalıdır. 

Eş tercihinden sonra; söz, nişan ve düğün aşamalarına kadar her durumda Yaratıcı’nın belirlediği çizgileri ihlal etmeden evlilik öncesi süreç geçirilmelidir. 

Evlilik ile mahremiyet bitmez. Bilakis eşlerin birbirine karşı cinsellikte, kişisel sırlarda ve özel hayatlarında azalsa da mahremiyet devam eder. 

Çünkü kişinin özel hayatının, özel bilgilerinin (mail, sms, ..), ayıplarının araştırılması (tecessüs), başkalarına aktarılması (gıybet) ve herkese ilanı İslam’a göre yasaktır. 

Ayrıca sosyal medyada özel alanların sınırsızca ve ahlak ilkelerinden yoksun bir şekilde ifşa edilmesi de sakıncalıdır, yanlıştır. 

Son zamanlarda toplumun temel taşı olan ailede ve sosyal medyada mahremiyetin günden güne zedelenmekte olduğu görülmekte ve aile, onu kökten sarsan etkenlere hedef olmaktadır. 

Zedelenen aile mahremiyetiyle birlikte aldatmalar, geçimsizlikler, kavgalar ve boşanmalar oluşmakta, toplumun temel taşı olan aileler dağılıp, parçalanmaktadır. 

Bu konuda güzel ülkemizin birçok ilinde ve ilçesinde bu konuda verdiğimiz konferanslarda; ailenin ve mahremiyetin öneminden ve sosyal medyanın doğru olarak nasıl kullanılması gerektiğinden, aile içinde, dışında, sosyal medyada mahremiyet ihlallerinin mahremiyete ve en çok da aileye verdiği zararlar üzerine konuşmaktayız. Konuyu uzman görüşleri ve yaşanmış örnekler eşliğinde sunmakta, hatalardan uzak, mahremiyet sınırlarına uyan bir ailenin nasıl olması gerektiğine dair somut bilgiler, ipuçları ve çözümler sunmaktayız.

Süleyman ÇAKMAK

instagram.com/suleymancakmak
twitter.com/suleymancakmak
facebook.com/ssuleymancakmak
youtube.com/suleymancakmak

 4,161 toplam ziyaretçi,  10 bugünkü ziyaretçi

Aile ve Sosyal Medyada Mahremiyet yazısı ilk önce Süleyman Çakmak Kişisel Web Sitesi üzerinde ortaya çıktı.

Kur’an-ı Kerim’in iman, amel ve ahlak olarak üç ana başlığı bulunmaktadır. Tasavvuf; bu başlıkları esas alarak Allah’ın kelamını hayata geçirebilme ve fikir, davranış ve ahlak olarak Allah Resulü’ne benzeyen kâmil insan yetiştirme uğraşıdır. 

İnsanın Kur’an ve sünnet ışığında terbiyesi için bu uğraşısına, sistemleşmiş usul ve zikir yolu ile dini anlama ve yaşama şekline tarikat denir. Tarikatın başında bulunan mürşid, bu yola kendi isteğiyle giren müride; Kur’an-ı Kerim, sünnet, ibadet, salih amel, cihad, nefis terbiyesi, dua, zikir, rabıta, edep vb. başlıklardan oluşan tasavvuf müfredatıyla Peygamberimizi örnek alarak Allah’ı sevmeyi ve Allah’a kul olmayı öğretmeye çalışır. 

Tarikat, tasavvufun sistemleşmiş şeklidir. Tarikat okuldur, tasavvuf ise müfredattır. 

Tasavvuf terbiyesinin halka aktarılması, tarikat mensuplarının oturup kalkmaları, zikir ve ibâdet etmeleri için kullanılan mekanlara ise tekke denir. Tekke kelimesi, Farsça “dayanılan yer” anlamındaki “tekye” kelimesinden gelir.  Tekke için dergâh, ribat, asitane, zaviye, hankaah kelimeleri de kullanılır. 

Tekkelerin Temeli:  

Peygamber Efendimiz Medine’ye geldiğinde, ilk iş olarak bir mescid ve bu mescidin yanına Suffe denilen bir bölüm yaptırmıştı. Suffe gündüzlü ve yatılı olarak hizmet vermiş, tam zamanlı ya da kısmi zamanlı ilim öğrenmeye gelen Müslümanlarla dolup taşmış ve masrafları da Müslümanlarca karşılanmıştı. Burada hem İslami ilimler öğrenilmiş hem de sahabe-i kiram hazretleri ruhi eğitimlerini tamamlamışlardı. Yani Peygamberimizin irşadı ile Kur’an’ın öğrenilmesi ve yaşanmasında, mescid-i nebi ve suffe Müslümanlar için en önemli eğitim merkezi olmuştur.  

Bu durum Müslümanlara tarih boyunca örneklik teşkil etti ve bu yapılanmayı esas, temel ve örnek alarak tekkeler oluştu. Tekkelerde de mürşidlerin rehberliğinde verilen, Kur’an ve sünneti esas alan ilmi ve ruhi eğitimlerle, Müslümanlar gıybet, hased, aç gözlülük gibi kötü hasletlerden uzak, takvayı ve güzel ahlakı esas alan kâmil insanlar olarak yetiştirilmeye çalışılmıştır.  

Selçuklu ve Osmanlı’da Görünmeyen Üniversite Olan Tekkelerin Faaliyetleri 

Manevi Fetih Öncüsü Olarak Tekkeler: İslam fütuhatını sadece kılıç ve pazı kuvvetine yani askeri güce dayandırarak izah etmek mümkün değildir. Kılıçla topraklar fethedilebilir ama gönüller asla. Gönüllerin fethinde Ahmet Yesevi ve Anadolu’ya gönderdiği doksan dokuz bin müridi (Horasan Erenleri) büyük rol oynamıştır. Tarih boyunca tekkeler en önemli görev olarak gördükleri İslam’ın tebliği için bin bir fedakarlık yapmış, insanlara sohbetle, muhabbetle, ikramla, en önemlisi “kâl değil hâl ehli olarak” İslam’ı anlatmış ve sevdirmişlerdir. Özellikle hudut boyu tekkeleri sınırdaki komşu devletlerin halkına sürekli olarak Müslümanlığı tanıtmaya, İslamiyet’i yaymaya devam etmişler, İslam’ın manevi fetih öncüleri olmuşlardır. 

İmar ve İskan Merkezi Olarak Tekkeler: Anadolu’ya yeni gelen dervişlerin bir kısmı gaziler ile fetihlere iştirak etmiş, bir kısmı ise bölgedeki köylere ve tenha yerlere yerleşmişlerdir. Yerleşik hayatta dervişler “yatan değil üreten derviş” olmayı prensibiyle kimseye el açmadan, alın terleriyle tarımla, değirmencilikle ve hayvancılıkla uğraşmışlardır. Bu esnada halkın ihtiyacını karşılamayı da görev edinmişler, bir yandan İslam’ı gönüllere nakş ederken, bir yandan da bozkırları imar etmiş ve iskanı kolaylaştırarak imar ve iskan merkezi olmuşlardır. 

Dini Eğitim Merkezi Olarak Tekkeler: Gerek gayrı Müslim halka gerekse yarı göçebe olan ve medreselerde uzun yıllar aralıksız bir eğitim alma imkanı olmayan muhacir Türkmenlere, tekkelerde her hafta belli gün ve saatlerde verilen vaaz ve konferanslar ile dinin temel esasları ve ehl-i sünnet inancı öğretilmeye çalışılmıştır. Ayrıca tekkelerde mürşidlerin rehberliğinde; Türkçe, Arapça ve Farsça birçok kitap okutulmuş ve şerhedilmiş böylece tekkeler, İslam medeniyetinin üç temel dilinin eğitim ve öğretimine önemli katkılar sağlamışlardır. 

İbadet, Sohbet, Muhabbet Merkezleri Olarak Tekkeler: Fıkıh ve ilmihal bilgilerinin dine inanmış insanlar için önemi tartışılamaz. Bununla birlikte dine henüz inanmayan insanlar için ise fıkıh yerine iyi örnek (rol model) olmanın, arkadaşlığın, sohbetin ve muhabbetin önemi inkar edilemez. İşte tekkeler Müslim veya gayr-ı Müslim tüm insanlara günün her saati açık bir sohbet ve muhabbet kapısı sunmuşlardır. Tüm gelenlerin hürmet, sevgi ve ikramla karşılandığı tekkelerde insanların kalbi İslam’a ısındırılmış, birlikte yapılan ibadet ve zikirlerle dini duyguları en üst düzeyde coşku ile yaşamalarına, ibadet etmekten lezzet duymalarına ve ibadetin, dini yaşantının kalıcı hale getirilmesine vesile olunmuştur. 

Kültür ve Sanat Merkezleri Olarak Tekkeler: Tarikatlar ile ilgili araştırmalar yapan Mustafa KARA, İslam medeniyetinde güzel sanatların teşvik ve koruyucusunun dergâhlar olduğunu söylemektedir. Mutasavvıfların Allah aşklarının doğal sonucu olarak ortaya çıkan duygusallık, coşku ve vecd hali, İslam’ın müsaade ettiği şekilde “Şiir, musiki, hat, tezhip, minyatür, ebru, cilt, vitray, nakkaşlık, oymacılık, tekke mimarisi, adap, erkan, kıyafet” vb. gibi çeşitli sanat dallarının tekkelerde ortaya çıkmasına vesile olmuştur. 

Kütüphâne, Fikir ve Kültür Merkezleri Olarak Tekkeler: Birçok devlet adamı ve ilim adamının toplantı, fikir mütealası ve danışma yeri olması hasebiyle zamanın ilim ve fikir hayatında tekkelerin müstesna bir yeri vardır. Birçok tekkenin tasavvuf, fıkıh, tefsir, diğer dini ilimler hatta astronomi vb. alanlarla ilgili eserlerin yer aldığı hatırı sayılır miktarda kitap içeren kütüphaneleri bulunmaktaydı. Böylece gerek ücra yerleşim yerlerinde gerekse şehir merkezlerinde bulunan tekkeler, bulundukları yerlerde kültürel bir atmosfer oluşturmuş ve, kitaplara kolay ulaşmanın merkezi de olmuşlardır. 

İleri Karakol Merkezleri Olarak Tekkeler: Bilhassa Osmanlılarda, Tekke ve zaviyelerin bir kısmı devlet tarafından tehlikeli olan yerlere, korkunç boğaz ve geçitlere, ticaret yollarına derbent şeklinde inşa edilmiştir. Bu tekkeler; bu bölgeleri gözetleyip koruyarak askeri sevk ve idareyi kolaylaştırmak, ticarete engel olabilecek eşkıya vb. kimselere mani olmak için birer jandarma karakolu vazifesi de görmüşlerdir. Bu tekkelerde Alp erenler, gaziler, akıncılar ve hudut bekçileri bulunur, sulh zamanında düşman tacizlerine karşı müdafaasız civar halkını ve Müslüman köyleri korurlardı. 

Cihad Merkezleri Olarak Tekkeler: Sefer durumunda, tekkelerdeki akıncı yiğitler, hududu aşarak düşman memleketine dalar, onlara korku salarak düşmanı sindirir ve Müslüman ordusunun zayiat vermeden ilerlemesini sağlarlardı. Akıncı dervişler, cihad farzını yerine getirebilme hassasiyetiyle cihad çağrılarına tereddütsüz koşmuşlar ve yurt savunmasını gerçekleştirmişlerdir. Vatan ve millet uğruna cihad ettikleri için dervişlere Alp, Eren, Alp-eren, Gazi gibi ünvanlar verilmiştir. Evranos Bey, Malkoçoğlu, Hüsrev Bey, Kara Şahin gibi ünlü Osmanlı akıncılarının birçoğu tekkelerde yetişmiş eşsiz kahramanlardı.  

Güvenlik Merkezleri Olarak Tekkeler: Osmanlı çok geniş topraklara sahip olmuştu. Merkezden uzak bölgelerde, otorite zaafları dolayısıyla bazı isyanların çıkması normaldi. Devletin her yere maaşlı zabıta kuvveti yerleştirmesi ilk planda mümkün olmadığı için tekkeler İslam topraklarının güvenlik hizmetini gönüllü olarak yürütmüşlerdir. 

Misafirhane, Sığınak ve Konaklama Merkezi Olarak Tekkeler: Kervansarayların henüz olmadığı tarihlerde ve sonrasında tekkeler, yaz-kış, aşırı sıcak veya fırtınalı, karlı ve yağmurlu günlerde yolcular ve tüccarlar için güvenilir sığınaklar olmuşlardır. Issız yol boylarına kurulan tekkelerde kervancılar misafir edilir, yeme, içme, yatma, hayvanlarının bakımı gibi hizmetleri görülür ve karşılığında para da alınmazdı. 

Haberleşme Merkezleri Olarak Tekkeler: Günümüz basın, yayın araçlarının bulunmadığı tarihlerde tekkeler, temel inanç ve kültürü aktaran, halk arasındaki haberleşmeyi sağlayan merkezler olmuşlardır. 

Tedavi Merkezleri Olarak Tekkeler: Tekkeler ruh ve sinir hastalıkları için tedavi merkezi (hastane) olarak da kullanılmaktaydı. Ümitsizlik, bin bir çile ve sıkıntı yüzünden canına kıyacak olanlar dahi ıstıraplarını dindirmek için tekkelere koşar, buradaki muhabbet, ilgi alaka, hizmet, telkin, tarihi menkıbeler ve zikirler ile kendilerine gelirlerdi. Tekke şeyhlerinin bir kısmı gerçek manada doktor (tabib) idi.  

İktisadi Üretim ve Esnaf Birlikleri Merkezleri Olarak Tekkeler: Anadolu’ya gelen dervişler, birçok insanın yerleşmekten çekindiği yerlere dahi gönüllü olarak yerleşmişler, bedavacı ve toplumdan uzak bir yaşam yerine  “halkın içinde hakk ile bir olmayı” seçmişlerdir. Bir yandan İslam’ı yaymaya çalışan dervişler diğer taraftan toprağı işlediler, ziraatle uğraştılar, hayvancılık yaptılar, ekonomik faaliyetlerde bulunarak “alan el yerine veren el olmayı” tercih etmişlerdir. Dervişlikle üretimin birleştirilmesi anlamına gelen Ahi Teşkilatı, tekkelerin iktisadi faaliyeti olarak karşımıza çıkmıştır.  

Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Merkezi Olarak Tekkeler: Tekkelerdeki dervişler; insanı ve tüm canlıları sevmeyi, yardımlaşmayı, can ve mal emniyetini sağlamayı, inançlara saygılı olmayı seyr-i süluklarının bir parçası olarak görmüşler ve gerek Müslümanların gerekse ibadullah (Allah’ın Kulları) olarak isimlendirdikleri farklı inanışlardaki diğer insanların en önemli koruyucusu, destekçisi olmuşlardır. Bu vesileyle de kalpler İslam’a ısındırılmış, insanlar akın akın İslam’a girmişlerdir. 

Halk Mahkemesi Merkezleri Olarak Tekkeler: Halkla birlik olan tekke mensupları saygın kişilikleriyle toplum fertleri arasında anlaşmazlıkları çözmüşler, dâvâların mahkemeye gitmesine gerek kalmadan karşılıklı rızâ ile hasımları anlaştırmışlar ve toplumsal barışa katkı sağlamışlardır. 

Uyarı ve Köprü Merkezleri Olarak Tekkeler: Tekkelerdeki manevi rehber olan şeyh efendiler bir yandan halkı irşad ve ıslah ederken, bir yandan da devlet ricalinin de adaletle hükmetmesi için yol gösterici olmuşlar, padişahları uyarmışlardır. Halktan gelen tepkileri ileterek devlet işini layıkıyla yerine getirmeleri hususunda ikaz etmişler ve manevi konularda da onlara yol gösterip aydınlatmışlardır. 

Ehl-i Sünnet Merkezleri Olarak Tekkeler: Gerek İslam’ın ilk yayıldığı yıllardaki farklı dinlerin olumsuz izleri, gerekse sonraki yıllardaki batılılaşma rüzgârlarıyla insanların Kur’an, sünnet ve hadisten uzaklaştırılma çalışmalarına, en büyük tepkiyi tekkeler vermişlerdir. Tekkeler, hadis ve sünneti inkâr eden akımlara karşı hem geçmişte hem günümüzde ehl-i sünnet çizgisinde tarih boyunca dik bir duruş sergilemişlerdir. 

Yaygın Eğitim Kurumu Olarak Tekkeler: Örgün eğitim kurumu olan medreseler; ilim öğrenmenin doğası gereği sıkı bir eğitim yapısına sahiptiler. Önceliği Allah’ın kelamını ve dini doğru bilmeye ve anlamaya vermişlerdir. Genelde şehir merkezlerinde kurulmuş ve belli bilgi seviyesindeki insanlar hitap etmişlerdir. Tarihimizde yaygın eğitim faaliyeti deyince akla gelen kurumlardan en önemlisi olan muhabbetin, sevginin merkezi olan tekkeler ise daha serbest bir eğitim yapısına sahiptiler. Bu sebeple halktan her kesime hitap edebiliyorlardı. Tekkelerde hiçbir çağda kolay uygulanamayacak bir iş yapılmakta, kişilerin kâmil insan olması yolunda rüyaları dahil olmak üzere tüm hayatlarıyla birebir ilgilenilmekteydi. Tekkelerde bilginin hayata geçirilmesi, yaşanması, uygulanması esas alınmıştır. Gönüllü olarak bu ortamda bulunan kişiler, edep, adap, erkan, musiki, edebiyat öğrenmekte, hat, vitray, ney vb. bir çok güzel sanat eğitimini halk eğitimler gibi hizmet veren bu ortamda almakta, güzel ahlak sahibi olmakta, bu sayede toplumda değer bularak sosyalleşmekte idiler. Tekke kardeşliği ile örülen bir nevi network ile bu tekke kültürü şehirler ve nesiller arasında bağ sağlamıştır. Yeri gelmiş şeyh efendinin evi tekke vazifesi görerek, ülkeyi yönetenleri ulaşamadığı en ücra bölgelere dahi bir halk inisiyatifi, sivil toplum kuruluşları olarak ulaşılmış, insanlara hizmet götürülerek memnuniyetsizlikler, isyanlar engellenmiştir. Tekke mensupları, bulundukları yerlerin manevi hanedanları, kanaat önderleri ve sözü dinlenen saygın kişileri olmuşlar, halkın arasında daima görünmeyen bir denge ve istikrarın sağlayıcıları olarak ağırlıklarını hissettirmişler, seviyeli bir toplumsal huzurun oluşmasına sakin ağırlıklarıyla yön vermişlerdir.  

Sonuç olarak mutasavvıflar, mürşidler, dervişler, tarikatler ve tekkeler, siyaset, riyaset, şan ve şöhretten uzak kalma prensipleri sebebiyle ön plana çıkmasalar da görünmeyen birer üniversite olarak tarih boyunca İslam’ın geniş coğrafyalara yayılması, kalplerin sohbet ve muhabbetle İslam’a ısındırılması, bid’at ve hurafelerden uzak sahih ve doğru bir dini anlayışın yaygınlaşması, Anadolu irfanının oluşması, yeni toprakların imar ve iskânı, esnaf birliklerinin oluşturulması, isyanların bastırılması, güvenliğin sağlanması, cihadlara iştirak edilmesi, kervansaray hizmeti verilmesi, gönül birlikteliğinin sağlanması, anlaşmazlıkların çözümü, hastahane hizmeti vermesi, sağlıklı haberleşmenin temini, halkın taleplerinin üst makamlara iletilmesi,  ilim, irfan ve kültür merkezleri olması, insanlarla birebir ilgilenilmesi, her türlü yaygın eğitimi vermeleriyle İslam dünyasındaki herkesin kendilerine büyük minnet borçlu olduğu çok büyük ve önemi inkar edilemez birer vazife görmüşler ve günümüzde de bu vazifelerine hakk yoldaki ehl-i sünnet çizgisindeki tekkeler vasıtasıyla devam etmektedirler.  

Süleyman ÇAKMAK

instagram.com/suleymancakmak
twitter.com/suleymancakmak
facebook.com/ssuleymancakmak
youtube.com/suleymancakmak

KAYNAKÇA: 

• Anahatlarıyla Tasavvuf ve Tarikatlar, Prof. Dr. H. Kamil YILMAZ 
• Batı’nın İslam’ı Tanımasında Tasavvufun Rolü, Prof. Dr. Osman TÜRER 
• Din Hayat Sanat Açısından Tekkeler ve Zaviyeler, Prof. Dr Mustafa KARA 
• İslâm ve Türk İllerinde Fütüvvet Teşkilatı ve Kaynakları, Abdülbâkî GÖLPINARLI 
• Hacı Bektâş-ı Velî-Makâlât, Prof. Dr. M. Es’ad COŞAN 

• İslâm-Türk Medeniyeti Tarihi, Prof. Dr. Ziya KAZICI – Prof. Dr. Mehmet ŞEKER 
• Kolonizatör Türk Dervişleri, Prof. Dr. Ömer Lütfi BARKAN 
• Metinlerle Osmanlılarda Tasavvuf ve Tarikatlar, Prof. Dr. Mustafa KARA 
• Müslüman Türklerde Tasavvuf, Prof. Dr. Mehmet DEMİRCİ 
• Osmanlı Anadolu’sunda Tarikatların Genel Dağılımı, Prof. Dr. Osman TÜRER 

• Osmanlı Devleti’nin Kuruluş Döneminde Tekkelerin Fonksiyonu, Prof. Dr. Kadir ÖZKÖSE 
• Osmanlı Devleti’nin Tarikat, Tekye ve Zaviyelere Karşı Siyaseti, Doç. Dr. Rifat ÖZDEMİR 
• Osmanlı İmparatorluğunun Kuruluşu, Ordinaryüs Prof. Mehmet Fuad KÖPRÜLÜ 
• Osmanlı Tarihi, Ordinaryüs Prof. İsmail Hakkı UZUNÇARŞILI 
• Osmanlı Toplumunda Tasavvuf (19. Yüzyıl), Prof. Dr. Hür Mahmut YÜCER 

• Osmanlılarda Devlet-Tekke Münasebetleri, Prof. Dr. İrfan GÜNDÜZ 
• Osmanlılarda Tasavvuf – Anadolu’da Sûfîler, Devlet Ve Ulemâ, Prof. Dr. Reşat ÖNGÖREN 
• Tasavvufi Kurumlar Osmanlı’da Nasıl İşlev Gördü, Prof. Dr. İrfan GÜNDÜZ  
• Zaviyeler, Prof. Dr. Ahmet Yaşar OCAK

 6,737 toplam ziyaretçi,  6 bugünkü ziyaretçi

Osmanlı’da Görünmeyen Üniversiteler Tekkeler yazısı ilk önce Süleyman Çakmak Kişisel Web Sitesi üzerinde ortaya çıktı.

“ (Onlar) Allah’ın nurunu (güya) ağızlarıyla söndürmek istiyorlar. Halbuki Allah, kâfirler hoşlanmasa da nurunu (İslâm dînini) tamamlayacak (gayesine ulaştıracak)tır.” (61/8) 

Onlar ağızlarıyla Allahın nurunu söndürmek istiyorlar: 

Saff Suresi 8. Ayet Hicri III. yılda yapılan Uhud Savaşı’ndan sonra nazil olmuştur. 

Bu ayette geçen Nur kelimesi tefsirlerde; ilim, kitap, peygamber, iman ve İslam anlamlarında yorumlanmıştır. 

Ve yine tefsirlerde Allah’ın nurunu söndürmek istemekten kastın şu iki anlam olduğu belirtilmektedir: 

a) Kâfirler, müşrikler zalimlerdir ve o zalimler Kur’an’a büyü; Allah’ın ayetlerine sihir diye iftira atıyorlardı. (1) 

Allah-u Teâlâ, zalimlerin bu iftiralarını işaretle “Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar” buyurmaktadır.  

b) Müslümanlar Uhud Savaşı’nda büyük kayıplar vermişlerdi. Bütün Araplar, İslâm’ı yok etmek için azimli ve kararlı bir şekilde çeşitli faaliyetler içerisinde idiler. Öte taraftan Medine’nin etrafındaki düşman kabileler bu yenilgiden dolayı oldukça cesaretlenmişlerdi. O dönemde İslâm’ın geleceğinin ne olacağını Allah’tan başka kimse bilemezdi. Şartlar her yönüyle Müslümanların aleyhine gözüküyordu. Müslümanlar, azınlıkta, korku ve endişe içinde idiler. (2) 

Allah-u Teâlâ, kâfir ve müşriklerin tüm bu saldırı ve faaliyetlerine işaretle “Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar” buyurmaktadır. 

Allah-u Teâlâ Hazretleri, bu ayet-i kerime ile Kur’an’a iftira atan ya da İslam’a, Peygambere ve Müslümanlara saldıran zalimleri güneşe ağızlarıyla püf diyen, üfleme ve püflemeleriyle güneşi söndürmek isteyen basit kimselere benzeterek, zalimleri ve dini yok etmek için kurdukları çeşitli oyun ve tuzakları, yalan ve iftiraları hafife (3) almaktadır. Çünkü Allah’ın gücü karşısında, tüm güçler cılız ve güçsüzdür. 

Kâfirler istemese de Allah nurunu mutlaka tamamlayacaktır: 

Allah’ın sözü bütünüyle doğrudur. Allah’ın takdiri bu dini hâkim kılmayı dilemiştir. Öyle ise bunun gerçekleşmesi zorunludur, kesindir. (4) Allah bu ayet ile tüm durum ve şartlarda, İslâm nurunun sönmeyeceğini, İslâm’ı yok etmeye çalışanların böyle bir şeyi gerçekleştirmeye asla güçlerinin yetmeyeceğini, peygamberini galip getirmek suretiyle, dinini de kuvvetli delililerle bütün dinlere üstün kılacağını, bu hak dinin yeryüzüne yayılıp hâkim olacağını ve daha da ışıldayarak (5) tüm dünyaya yayılacağını müjdelemekte ve Müslümanlara inandıkları dinin gelecekteki durumu hakkında bilgi ve moral (6) vermektedir. Bu hitap kıyamete kadar bütün Müslüman nesillere yöneliktir. 

Burada dini üstün kılmak; dünyada bu dini kabul etmeyen kimse kalmayacak anlamında değil bilakis bu dinin mensuplarının kıyamete kadar delil, dil ve kalemle diğer din mensuplarına üstün ve galip olmaları demektir (7). 

Bu ayetler, yenilgi ve üzüntü içindeki sahabenin kalplerini huzura kavuşturmakta, dinlerine daha sıkı sarılmaya teşvik etmekte ve onlar için itici bir güç niteliği taşımaktaydı. Artık huzur içinde Allah’ın üstün kılacağı bu dinin yücelmesi için araç (8) olmaktaydılar.  

Sonuç (Çıkarılması Gereken Dersler): 

Küfür ve İslam arasındaki mücadele o günden bugüne bir an dahi sona ermemiştir. Çünkü Allah seçtiği dini; yaşanılmayan sadece öğrenilen teorik bir din şeklinde ya da geçmişin tozlu sayfaları arasında kalan bir din şeklinde göndermemiştir. Seçtiği dini; bizzat inananlarınca yaşatılan hem gönüllerde hem de gerçek dünyanın tarih sahnesinde yerini alan egemen bir İslam Toplumu şeklinde ortaya çıkarmıştır.  

Bunu hazmedemeyen, çekemeyen kâfir ve müşrikler geçmişte olduğu gibi günümüzde de hatta gelecekte de olacaktır. Bu zalimler; Allah’ın nurunu söndürebilmek için Müslümanlara nesiller boyunca soyutlamalar, hileler, cezalandırmalar, işkenceler, ağır zulümler ile her an aralıksız ve amansız saldırılar yapmışlardır. 

İslam’a, Müslümanlara ve İslami çalışmalara karşı yapılan bu saldırılar; kimi zaman kılıçla, topla, tüfekle kimi zaman ise İslam Toplumu’nun öz bünyesinden çıkartılmış, din sancağı bir kenara itilerek kendisi bayraklaştırılan sahte kahramanlar (9) aracılığıyla yapılmıştır. Zalimler; ellerini güçlendiren bu sahte kahramanları kullanarak her dönemde Müslümanlara son darbeyi vurmayı alışkanlık haline getirmişlerdir. Bu alışkanlıklarına günümüz sahte kahramanlarını kullanarak devam etmek istemektedirler. 

Ancak mü’minler; Allah’ın bu dini hâkim kılacağına dair kesin sözüne iman ederek, Allah’ın zaten tamamlanacak olan Nur’u için araç olmayı gönül huzuruyla kabullenirler, nabızları attığı sürece, kopmayacak şekilde birbirine kenetlenmiş çelik bir zincir gibi, muhabbet ve şevkle safta yerlerini alırlar, üzerlerine serpilmiş ölü toprağından silkinip, sahte kahramanlardan kurtulup, Allah’a ve Peygamberine, peygamberin hakiki varisi günümüzde yaşayan âlimlere uyarak, en karlı ticaret olan Allah yolunda, mallarıyla ve canlarıyla savaşır, çalışır, çabalar, yazar, okur, cehd ederlerse; zalimler saldırı, hile, tuzak, sayı ve teknolojik güç olarak ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar, zalimlerin İslam’ın yükselişini durdurma hayalleri, insanların üfleyerek güneş ışığını söndürme çabaları kadar basit kalacak ve mümkün olmayacaktır. 

Bu ve diğer İslami gerçeklerin farkına ve bilincine varıp, 

uygulamaya geçen “Elit İnsanlar”dan olmak ister misin? 

O zaman Kur’an’ı oku, anla ve yaşa.. 

Süleyman ÇAKMAK

instagram.com/suleymancakmak
twitter.com/suleymancakmak
facebook.com/ssuleymancakmak
youtube.com/suleymancakmak

******************

1. Fahruddin er-Razi, Tefsîr-i kebîr, 29/314 

2. Mevdudi-Tefhimu’l-Kur’an, İnsan Yayınları: 6/257 

3. Seyyid Kutub, Fi Zilali’l-Kur’an 

4. Prof. Muhammed Ali es-Sabuni, Saffetü’t-Tefasir 

5. Muhammed Esed, Tefsiru’l-Mesaj 

6. Şamil İslam Ansiklopedisi, Saff Suresi 

7. Beyzavi Haşiyesi: 3/490; Muhammed Ali es-Sabuni, Safvetu’t-Tefasir, Ensar Neşriyat: 6/422 

8. Seyyid Kutub, Fi Zilali’l-Kur’an 

9. Seyyid Kutub, Fi Zilali’l-Kur’an 

 4,496 toplam ziyaretçi,  4 bugünkü ziyaretçi

Allah Sönmeyen Nurunu Mutlaka Tamamlayacaktır yazısı ilk önce Süleyman Çakmak Kişisel Web Sitesi üzerinde ortaya çıktı.